Pagasa costalis
Wprowadzenie do gatunku Pagasa costalis
Pagasa costalis to interesujący gatunek pluskwiaka, który należy do podrzędu różnoskrzydłych, rodziny zażartkowatych oraz podrodziny Prostemmatinae. Opisany po raz pierwszy w 1909 roku przez naukowca Oda Reutera, ten owad zyskał uznanie w literaturze naukowej dzięki współpracy z Bertilem Robertem Poppiusem. Gatunek ten jest częścią bogatej bioróżnorodności Neotropików, gdzie jego obecność została potwierdzona w kilku krajach Ameryki Południowej.
Taksonomia i historia opisu
Początek badań nad Pagasa costalis datuje się na początek XX wieku. Gatunek ten został opisany przez Oda Reutera w publikacji „Acta Societatis Scientiarum Fennicae”. Wraz z Bertilem Robertem Poppiusem, Reuter przyczynił się do zrozumienia bioróżnorodności pluskwiaków, co miało kluczowe znaczenie dla dalszych badań w tej dziedzinie. W miarę upływu lat, klasifikacja tego owada była przedmiotem licznych badań taksonomicznych, które pomogły lepiej zrozumieć jego miejsce w ekosystemie oraz relacje z innymi gatunkami.
Morfologia Pagasa costalis
Morfologia Pagasa costalis jest charakterystyczna dla przedstawicieli rodziny zażartkowatych. Owad ten osiąga długość od 6,3 mm do 6,8 mm oraz szerokość równą około 2,3 mm. Jego głowa przyjmuje kolor bursztynowobrązowy, który staje się ciemnobrązowy w kierunku tyłu. Czoło jest nieco jaśniejsze, co dodaje mu specyficznego wyglądu. Czułki są jednolite, od żółtych do bladobrązowych, co podkreśla ich subtelny urok.
Budowa ciała
Kłujka Pagasa costalis składa się z brązowego pierwszego członu oraz kolejnych członów w odcieniach żółtych. W spoczynku kłujka może sięgać do tylnych krawędzi przednich bioder. Drugi człon kłujki przekracza krawędzie oczu, co jest cechą charakterystyczną tego gatunku. Przedplecze ma brązowy kolor z ciemnobrązowymi akcentami na obrzeżach oraz płacie tylnym. Tarczka jest żółtobrązowa z dwoma dołeczkami, co także wpływa na identyfikację tego owada.
Półpokrywy i odnóża
Półpokrywy Pagasa costalis wydłużają się poza koniec odwłoka i mają żółtawobrązowy kolor z ciemnobrązowymi akcentami w części odsiebnej. Ich struktura jest pokryta gęstym, krótkim owłosieniem o bladobrązowym odcieniu. Na przykrywce występuje boczne pasmo błyszczącego oskórka, które nie wykracza poza pośrodkową rysę.
Odnóża tego owada są jednolicie żółte lub żółtawobrązowe. Krętarze przedniej pary nóg mają od czterech do sześciu drobnych czarnych ząbków, podczas gdy pozostałe krętarze są gładkie. Przednie uda są silnie zgrubiałe i posiadają szereg czarnych ząbków u nasady oraz trzy nieregularne szeregi na dalszej części uda, co daje około 55 takich ząbków w sumie.
Rozprzestrzenienie i środowisko życia
Pagasa costalis to gatunek neotropikal
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).