Bitwa pod Rohaczowem
Wstęp
Bitwa pod Rohaczowem stanowiła istotny element wielkiej bitwy wołyńsko-podolskiej, która miała miejsce w trakcie wojny polsko-bolszewickiej. Starcie to, które rozegrało się w październiku 1920 roku, było wynikiem działań ofensywnych Wojska Polskiego na Ukrainie, mających na celu osłabienie i rozbicie sił sowieckich. W bitwie tej brały udział jednostki 9 Brygady Jazdy, które stawiły czoła oddziałom 44 Dywizji Strzelców Armii Czerwonej. W niniejszym artykule przyjrzymy się genezie tego starcia, przebiegowi walk oraz ich skutkom.
Geneza bitwy
Decyzja o podjęciu działań ofensywnych na wschodzie zapadła 2 września 1920 roku, kiedy to Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego, po wcześniejszych zmaganiach w rejonie Zamościa, dostrzegło potrzebę przegrupowania swoich sił. Plan zakładał zorganizowanie akcji zaczepnej w kierunku wschodnim z zamiarem nie tylko wyparcia przeciwnika poza granice Małopolski, ale także rozbicia jego sił oraz zdezorganizowania jego linii frontu. 3 Armia pod dowództwem generała Władysława Sikorskiego rozpoczęła działania 10 września 1920 roku.
Początkowym krokiem w ofensywie był zagon grupy motorowej mjr. Włodzimierza Bochenka, który miał na celu przekroczenie rzeki Bug i zdobycie Kowla. Szybkie postępy polskich wojsk skłoniły Korpus Jazdy gen. Juliusza Rómmla do intensyfikacji działań na froncie. Już 16 września korpus ten sforsował rzekę Styr i ruszył na Równe, a następnie kontynuował pościg za cofającymi się jednostkami sowieckimi.
Obszar działań i walczące wojska
Walki pod Rohaczowem miały miejsce na terenach leżących w zachodniej Ukrainie, gdzie siły polskie złożone głównie z jazdy stawiały czoła sowieckim jednostkom piechoty. Kluczowym elementem działań był Korpus Jazdy gen. Juliusza Rómmla oraz 9 Brygada Jazdy pod dowództwem mjr. Jana Głogowskiego. W skład brygady wchodziły pułki szwoleżerów, które charakteryzowały się dużą mobilnością i zdolnością do szybkich manewrów.
Działania grupy wypadowej
Po osiągnięciu linii rzeki Słuczy, płk Juliusz Rómmel zdecydował się na przeprowadzenie serii wypadów mających na celu rozpoznanie sił przeciwnika oraz zdobycie dogodnych punktów strategicznych. 1 października 1920 roku z Rohaczowa wyruszyła 9 Brygada Jazdy, planując przeprawę przez Słucz w rejonie Ostróżka. Do ataku przystąpiły również inne oddziały, co miało na celu zmylenie przeciwnika poprzez równoczesne działania na kilku kierunkach.
Zarówno 4 szwadron 1 pułku szwoleżerów, jak i pułk szwoleżerów 201 wykazały dużą determinację podczas walki o przyczółek na prawym brzegu rzeki. Po krótkiej walce udało im się zdobyć teren i odrzucić oddziały sowieckie, które nie były przygotowane do stawienia silnego oporu. Dalsze manewry polskich jazd były ukierunkowane na Kamienny Bród oraz Czernicę, gdzie napotkano słabe opory ze strony piechoty sowieckiej.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).