I-195
I-195 – Radziecki Samolot Myśliwski
I-195 to projekt radzieckiego myśliwca, który nigdy nie doczekał się realizacji. Stworzony przez biuro konstrukcyjne Polikarpowa, odzwierciedlał ambitne założenia swoich twórców, które miały na celu wprowadzenie nowoczesnych rozwiązań w dziedzinie lotnictwa bojowego. Prace nad tym samolotem rozpoczęto zimą 1940 roku, a jego koncepcja była odpowiedzią na rosnące potrzeby radzieckiego lotnictwa w czasie przed II wojną światową.
Geneza projektu
I-195 był ostatnim znanym samolotem dwupłatowym, który powstał w biurze Polikarpowa. W latach 30. XX wieku radzieckie biura konstrukcyjne coraz częściej podejmowały decyzje o równoległym projektowaniu zarówno maszyn dwupłatowych, jak i jednopłatowych. Było to wynikiem dynamicznych zmian w technologiach lotniczych oraz potrzeb związanych z rozwojem militarnym. Polikarpow, jako jeden z czołowych konstruktorów radzieckich, podjął się stworzenia maszyny, która miała łączyć w sobie cechy efektywności bojowej oraz nowoczesnych rozwiązań technologicznych.
Założenia konstrukcyjne
Projekt I-195 miał na celu stworzenie myśliwca o doskonałej zwrotności, co miało umożliwić prowadzenie skutecznej walki manewrowej. Kluczowym elementem była silna jednostka napędowa – silnik M-90 w układzie podwójnej gwiazdy, która miała zapewnić odpowiednie osiągi. Konstruktorzy dążyli do uzyskania zwartej sylwetki kadłuba, inspirowanej wcześniejszym modelem I-185, co miało wpłynąć na aerodynamiczne właściwości samolotu.
Innowacje technologiczne
Jednym z wyróżniających się elementów designu I-195 było wciągane podwozie, które zapewniało poprawę aerodynamiki podczas lotu. Główne koła oraz kółko ogonowe chowane były w kadłubie maszyny, co zredukowało opór powietrza. Skrzydła samolotu zostały zaprojektowane z nowym, gładkim poszyciem oraz profilami NACA-230, co miało przyczynić się do zwiększenia ich wydajności. Dodatkowo, pilot miał korzystać z zakrytej kabiny, co również było nowością w porównaniu do wcześniejszych konstrukcji Polikarpowa.
Uzbrojenie i osiągi
I-195 miał być uzbrojony w dwa karabiny maszynowe SzKAS kalibru 7,62 mm oraz dwa działka SzWAK kalibru 20 mm. Taki zestaw broni stawiałby go na równi z innymi nowoczesnymi myśliwcami tamtych czasów. Planowano również, że samolot osiągnie prędkość maksymalną wynoszącą 591 km/h na wysokości 6700 metrów – wynik imponujący jak na swoją klasę. Osiągi te miały dać mu przewagę w walce powietrznej.
Koniec projektu i jego znaczenie
Mimo ambitnych założeń projekt I-195 nigdy nie przeszedł do fazy realizacji. W miarę postępującego rozwoju technologii lotniczych oraz zmieniającego się oblicza wojny powietrznej stało się jasne, że dwupłatowe samoloty myśliwskie nie były już w stanie konkurować z nowoczesnymi jednopłatowymi maszynami. Z tego powodu decyzja o zaprzestaniu prac nad I-195 była zgodna z kierunkiem rozwoju radzieckiego lotnictwa
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).