Opieńka cebulotrzonowa
Opieńka cebulotrzonowa – charakterystyka gatunku
Opieńka cebulotrzonowa, znana pod łacińską nazwą Armillaria cepistipes, to interesujący grzyb z rodziny obrzękowcowatych (Physalacriaceae). Po raz pierwszy została opisana przez czeskiego mykologa Josefa Velenovskiego w 1920 roku. Od tego czasu grzyb ten wzbudza zainteresowanie nie tylko naukowców, ale także miłośników grzybobrania. W Polsce jego polska nazwa została zaproponowana przez Władysława Wojewodę w 2003 roku, co świadczy o rosnącej popularności tego gatunku.
Systematyka i klasyfikacja
Opieńka cebulotrzonowa należy do rzędu Agaricales oraz klasy Agaricomycetes. Jej systematyka jest dość skomplikowana, co jest charakterystyczne dla wielu grzybów. W ramach rodziny Physalacriaceae, opieńka ta znajduje się w obrębie rodzaju Armillaria. Gatunek ten ma również synonim – Armillaria cepistipes f. pseudobulbosa, który został opisany przez Romagna i Marxm. w 1983 roku. Klasyfikacja ta wskazuje na dużą różnorodność form i typów w obrębie tego rodzaju grzybów.
Morfologia opieńki cebulotrzonowej
Kapelusz
Kapelusz opieńki cebulotrzonowej ma średnicę od 4 do 12 cm. Początkowo przyjmuje półkulisty kształt, by z czasem stać się wypukłym, a następnie rozpostartym. Często można zaobserwować tępawy garbek na szczycie kapelusza. Jego powierzchnia jest zróżnicowana kolorystycznie – od jasno miodowo-żółtej po brązową, pokrytą ciemnymi łuseczkami, które u starszych okazów mogą zanikać.
Blaszki
Blaszki są cienkie i mają szerokość od 4 do 8 mm. Z początku są białe, a później zmieniają kolor na żółtawy, bladoczerwony i brązowy. Charakteryzują się średnią gęstością oraz zbieganiem ząbkiem do trzonu. W starszych owocnikach można zauważyć białe zarodniki, które nadają im dodatkowego uroku.
Trzon
Trzon opieńki cebulotrzonowej osiąga wysokość do 20 cm i średnicę od 1 do 2,5 cm. Ma cylindryczny kształt oraz gąbczastą strukturę, przy czym jego podstawa jest wyraźnie nabrzmiała, przypominająca cebulę – stąd pochodzi nazwa gatunkowa. Powierzchnia trzonu jest kosmkowata lub delikatnie bruzdowana, o barwie od białej do cielisto-brunatnej. W dolnej części trzonu znajduje się wyraźny pierścień, który jest mięsisty i pokryty brązowymi łuskami.
Miąższ i ryzomorfy
Miąższ opieńki cebulotrzonowej ma barwę od białej do brązowawej i charakteryzuje się twardością oraz włóknistością w trzonie. Jego zapach staje się intensywniejszy podczas gotowania, co czyni go interesującym składnikiem kulinarnym. Ryzomorfy to grube struktury grzybni, które rozrastają się w glebie oraz wrastają w korzenie drzew. W glebie mają okrągły przekrój, natomiast pod korą drzew są spłaszczone.
Występowanie i siedlisko
Opieńka cebulotrzonowa występuje w różnych częściach świata, w tym w Europie, Azji oraz Kanadzie. W Polsce jej obec
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).