Rewolwer Nagant wz. 1895
Wstęp do historii rewolweru Nagant wz. 1895
Rewolwer Nagant wz. 1895 to belgijska broń palna, która zyskała znaczną popularność w Rosji i krajach byłego ZSRR. Jego unikalna konstrukcja oraz zastosowanie sprawiły, że stał się on jednym z symboli okresu przed I wojną światową oraz czasów międzywojennych. Dzięki innowacyjnym rozwiązaniom inżynieryjnym, które wprowadził jego twórca, Émile Nagant, rewolwer ten wyróżniał się na tle innych broni strzeleckich tamtego okresu.
Innowacyjna konstrukcja rewolweru
Nazwa Nagant wz. 1895 pochodzi od nazwiska inżyniera Émile’a Naganta, który zaprojektował ten model broni. Jego najważniejszą cechą była gazoszczelność, co oznacza, że gazy prochowe nie wydostawały się z bębenka podczas strzału. Osiągnięto to dzięki zastosowaniu specjalnie zaprojektowanych nabojów. W przypadku tego rewolweru pocisk był całkowicie schowany w łusce, co umożliwiało lepsze uszczelnienie pomiędzy bębenkiem a lufą.
Mechanizm działania i warianty
Rewolwer Nagant wz. 1895 miał dwa główne warianty – jeden dla oficerów i drugi dla podoficerów. Wersja przeznaczona dla podoficerów wymagała ręcznego napinania kurka przed każdym strzałem, natomiast wersja dla oficerów była wyposażona w mechanizm samonapinania, który działał automatycznie podczas naciśnięcia na spust. Z biegiem lat produkcja wersji dla podoficerów została zakończona na rzecz tej z samonapinaniem.
Popularność w Rosji i ZSRR
Nagant wz. 1895 zdobył dużą popularność w Armii Cesarskiej Rosyjskiej przed I wojną światową oraz w czasie międzywojennym. Jako standardowa broń krótka był produkowany przez zakłady „Fabrique d’Arms Nagant Frères” w Liège, a później przez zakłady zbrojeniowe w Tule. Po rewolucji październikowej rewolwer został przyjęty do uzbrojenia Armii Czerwonej oraz organów bezpieczeństwa państwowego, takich jak Czeka czy NKWD.
Odmiany specjalne dla służb bezpieczeństwa
Dla funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa opracowano różne odmiany rewolweru Nagant, które charakteryzowały się mniejszymi gabarytami, co ułatwiało ich skryte przenoszenie. Zmniejszenie wymiarów osiągnięto poprzez skrócenie lufy oraz chwytu broni. Dodatkowo stworzono wersję wyposażoną w tłumik dźwięku, znaną jako Bramit, która została użyta przez agentów NKWD.
Zastosowanie w Wojsku Polskim
Rewolwery Nagant wz. 1895 znalazły także swoje miejsce w Wojsku Polskim w latach 1918–1923. Choć ich liczba była ograniczona, to jednak stanowiły one ważny element uzbrojenia w tym okresie. W późniejszych latach w Polsce produkowano lżejszy wariant rewolweru na potrzeby Policji Państwowej pod nazwą Nagant wz. 30 (lub Ng 30), który powstawał na bazie belgijskiej technologii.
Wprowadzenie do ludowego Wojska Polskiego
Po II wojnie światowej rewolwer Nagant wz. 1895 został na nowo wprowadzony do uzbrojenia ludowego Wojska Polskiego i pozostawał w użyciu do lat 50.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).